replika telefonlar ve islam bilgilerim44

replika telefonlar ve islam bilgilerim44 sizlere en güzel sekilde yazıuları yzan replika telefonlar dediki dediyse de o, sözünü geçiremeyip paranın dağıtılmasına engel olamamıştı. Nitekim Makrizî (Ö.845 h), bu yardımla onların gönüllerinin kazanılması (•. teellüf/ülfet) nın amaçlandığını yazmaktadır^. Resûlüllah bununla kalmamış, Mekkelileri rahatlatmak için Medine mahsulü hurma ile Kureyş’in elinde bulunan, muhtemelen bir türlü satamadıkları deri yığınları ile değiş-tokuş yapılmasını da onlara teklif etmişti ki Ebû Ubeyd’in kaydına göre bu da gerçekleşmişti^. Hatta o, kendi hakimiyeti altına giren Yemâme bölgesinden, daha önce Mekke için koyduğu hububat satım yasağını da bu sırada kaldırma yoluna gitmişti ki Kureyş bunu çok arzulamaktaydı^. Onun burada doğrudan para dışında, kalpleri kazanmak ve mukavemeti zaafa uğratmak için iktisadî-ticarî imkânlan da bir müellefe faslı gibi kullandığını söyleyebiliriz ki günümüzde bu, bazı devletlerin de başvurduğu bir şeydir. Böylece Peygamber, fetih öncesinde Mekke mukavemetini zayıflatmayı hedeflemiş ve de o bunu başarmıştı. Nitekim biz bu fetil
Ebû 'Ubeyd, 235, ra. 546, s. 575, ra. 1852 Serahsî, III, 9
M. Hamidullah, Hazreti Peygamberin Sauaşlan, 181 bak. Haşan Basri Çantay, I, 270, dip. ra. 1
bak. Ya’kubî, 11, 42; Makrizî, IV, v. 172/a; Huzâ'î (Alî b. Muhammed), v. SlAs; M. HamiduU Islâmda Devlet İdaresi, 182
Ebû 'Ubeyd, 271, ra. 663; M. Hamidullah, İslâm Pef^gamberi, 1, 252, ra. 415
Geniş bilgi ve kaynaklar için bak. C. Yeniçeri, Hz. Muhammed ve Yaşadığı Hayat, 388-389; aı
bak. Hamidullah, İslâm Peygamberi, 1, 252, ra, 415
İSLÂM'IN DAYANIŞMA - l’AYI.AŞMA MEDENİYETİ
sırasında hiç bir ciddi mukavemet görmemekteyiz. Peygamberin Mekke topi^ luğuna karşı yürüttüğü bütün bu siyaseti onun müellefeye yönelik bir siyaseti^ ve burada kişiler değil artık bir topluluk, bir devlet müellefe konumunda gör^j müştür. Günümüzde de güçlü devletlerin bu gibi müellefe devlet ve toplulukl^^ az değildir. Konunun Peygamber (s.a) siyasetinde ki bu boyutu hakkında be nim Hz. Muhammed, Yaşadığı ue Yön Verdiği Haı^at adlı eserimin “Müel/e/e., kulûb faslı ue bunun siyasî tasarruf ue hediı^elerle ilişkisi” başlığına bakılabilir
2- Müellefe-i Kulûb Hissesinin Neshi Meselesi
a. Kaynaşma ve ona olan İhtiyaç:
Kur’an’da; birbiriyle sürtüşme ve husumet içinde olarak tam ateş çukurunun kenarında duran bir halktan Allah’ın, bu din İslâm nimeti ile nasıl gönülleri kaynaşmış (müellef) bir toplum meydana getirip onları kardeşler yaptığı anlab-Iır^^. Bütün bu âyetlerde hep kalpleri/gönülleri sevgiyle birleştirme ve kaynaştır ma anlamındaki te’lîf kelime ve kavramı yer alır ki dilimizde de kullanılan ülfet kavramı da buradan gelir. Yüce Allah bu te’lîf/kaynaşma meselesini bulutlarda yağmurun oluşması gibi o fizikî hâdise için de kullanarak şöyle der;
“Görmez misin ki Allah bir takım bulutları (oluşturup) dilediği yere sürüyor sonra onları bir araya getirip kaynaştırıyor, sonra da üs üt üste bir yığın haline getiriyor. İşte görüyorsun ki yağmur bunlar arasından çıkıyor Nûr, â. 43"
Bu rahmet nasıl ki bulutlarda o kaynaşma ile husule geliyorsa topluırc.'r. ülfet ve kaynaşma da elbet kendi rahmetini bu şekilde üretecektir. Dağınık ir, sanlardan, aile ve halklardan bir millet, devlet ve daha da ileri bir halka teşk eden bir ümmetin meydana gelmesi de bir te’lif ile olmalıdır. Sonra aralarındı ortak olan bir ahlâk ve bir hukuk onları bir birlik içinde tutacaktır. Her hal de dağınık nemleri bulutlar te’lif ile bir araya getirmeden onlardan bir yağım oluşmazdı. Peygamber (s.a)’in Medine’de gerçekleştirdiği Ensör ile Muhaciri arasındaki “muâhat/kardeşlik'' sözleşmesini, Ahmed b. Hanbel “telîf/ülfet" sö leşmesi şeklinde kaydeder^ ki temelde maksat da bu olmalıdır.
AJ-İ İmran, 3/103; aynca bak. Enfâl, 8/63 Müsned, 1, 190
b. Faslın hükümden düşürülmesi meselesi:
Pek çok kaynakta, muellefe faslının işletilmeyip hükümden düşürüldüğü ve o devirde /Ashâb’ın da aynı görüşte birleştiği kaydedilir. Hatta halîfe Ebû Bekir’in de bu fasıldan ödeme yapmadığına, Ömer’in, müellefenin zekât almasına Ebû Bekir zamanında karşı çıkıp onun da bunu uygun bulduğuna ilişkin görüş ve rivayetleri kaydedenler de az değildir^^ ki doğru olan da bu görünüyor. Bu görüş sahipleri, halîfe Ömer’den sonra Osman ve Ali (r.aj’nin de bu fasıldan hiç bir ödemede bulunmadıklarını iddia ederler™. Gene burada Ebû Hanife (Ö.150 h) ve taraftarlar^' ile İmam Mâlik (Ö.179 h) ™ ve onların devirlerinde yaşayan diğer bazı fakıhlerin, Resûlüllah’dan sonra bu hissenin nesh edildiği görüşünde oldukları kaynaklarda yer alır. Ancak Ibn Rüşd, eserinde bu iki imamın farklı görüşlerine yer verir. Onun tesbitlerine göre Ebû Hanîfe ve Şafiî’ye göre müellefe hissesi devam etmekte olup bunun işletilmesi Devlet başkanının ihtiyaç görüp görmemesine bağlıdır. Mâlik’e gelince o da; Islamın güç kazanması sebebiyle, kendi zamanı için bu payın ayrılmasına ihtiyaç kalmadığını söyler, ancak orada bir nesh ifadesine yer verilmez. Onun mezhebinden olan Endülüslü Ibn Rüşd (Ö.595 h) burada; müellefe hissesinin sadece Resûlüllah dönemiyle ilgili olmayıp ondan sonra da ilânihaye devam edecek genel bir hüküm olduğu yönündeki kendi görüşünü de ortaya koyar™. Aynı mezhepten, müfessir/bnu’/-Arabî de, ilerde daha geniş yer vereceğimiz gibi, bu faslın işletilip işletilmeme-sini ihtiyacın doğup doğmamasına bağlar ve hükümden nihaî olarak düşürmeyi kabul etmez™. İlk dönem fakıhlerinden Şa'bî; müellefe’nin Peygamber zamanında olduğunu onun vefatıyla birlikte Ebû Bekir devrinden itibaren artık onların kalmadıklarını, söyler™. Şâ/i’î™ (Ö.204 h) ve Ahmed b. Hanbel (Ö.241 h)’dcn nakledilen görüşlerin bazan birbirini tutmadıkları görülse de onların biz-replika telefonlar yazdı.